 |
De Gaarde
|
Leerplek voor Leven in Verbondenheid |
English version
Meditatie : Web van leven
De volgende meditatie is geïnspireerd door het bewustwordingswerk van Joanna Macy.
Wie zich deel weet van het levensweb, zal ook de pijn voelen van de Aarde en haar leven en de liefde. Zo helen we diep in onszelf de verbroken verbindingen en kunnen we Moeder Aarde liefdevol ondersteunen in haar helingsproces.
- Ga op de grond liggen of buiten op een plek op de aarde.
- Maak je bewust van het in en uit gaan van je adem. Voel hoe de zuurstof iedere cel doet ontbranden en voel de energie die dit geeft. Levensenergie, prana, chi, levenskracht.
- Zo worden we verbonden met de grote kringlopen van alle leven: water, lucht, aarde;
we voegen ons bewust in, in het Grote Web.
- Laat je verbeeldingskracht spreken en zie de fijne draden van het levensweb die alles verbinden…met alles wat leeft, draden met je talloze relaties, met allen met wie je leven van het web hebt gedeeld: voedsel en werk, tranen en vreugde. Het levensweb heeft je gemaakt tot wie je bent, blijft je vormen en in stand houden.
- Voel de verbinding met de grond, de regen, de wind, met alles wat de Aarde heeft voortgebracht voor jouw leven, voor ons leven, voor alle leven... zie de handen die ploegen, zaaien, oogsten… Dit is allemaal deel nu van je lichaam... deel van je bloed, je huid, de botten.
- Het web verbindt ons met het verleden; met onze voorouders, op wie we lijken. Met onze voorouders, de gevleugelde en die met vinnen. Met de sterren: uit hun stof zijn we gevormd
- Zie jezelf als een schitterend juweel oplichten in het levensweb: met stralen van bewustzijn... wij zijn de wereld in unieke vorm. Voel de opwinding van een nieuw idee, de gedachte bewaard(st)er te zijn van Leven.
- Je voelt ook pijn vanuit dit web bij je binnenkomen; beelden die je welgevoelen verstoren, angst meebrengen... Schaamte misschien… de olie in de oceaan, iemand stervend aan kanker, slachtoffers van aanslagen… Ook dit is deel van leven, deel van biodivers leven. Blijf doorademen, de pijn hoeft niet weg… zo blijven we volledig open voor de vreugde. Adem diep in en uit, tot je de liefde kunt voelen die dit levensweb doorstroomt en samenhoudt.
- En je laat jezelf omarmen en vasthouden door dit web... je bent het web…
- Je voelt je verbonden met alle mensen die zich bekommeren om de voortgang van leven, die zorg en pijn ervaren, net als jij. Je kunt nergens heen, overal houdt het levensweb je vast... in vreugde en in pijn…
- Bij het afronden zeg je tegen jezelf, dat je je verbindt, op een nieuwe manier, met dit web.
- Hoe je deze belofte kunt waarmaken? Kijk net zolang tot je ziet dat de weg zich ontvouwt.
Zie ook: Joanna Macy: In Coming back to Life, ISBN978-0-86571-391-8 www.joannamacy.net
Mijn plaats op Aarde
Ik ben van de Aarde.
Ik kom voort uit haar oude eerbiedwaardige geschiedenis
Ik hoor hier werkelijk en waarachtig thuis.
Maar ik besta te midden van miljarden andere mensen
die ook op Aarde thuishoren.
Bovendien ben ik een exemplaar van één soort,
terwijl er miljoenen andere soorten ook ruimte
en een plek om te leven vragen.
Wij, mensen en andere soorten bewonen dezelfde ruimte,
de planeet Aarde.
We zijn van elkaar afhankelijk op een ingewikkelde
en intieme manier.
Wanneer ik denk over mijn plaats in de kosmos
bekruipt me een behaaglijk gevoel van geborgenheid.
Hier is mijn thuis.
Als burger van deze planeet voel ik mij verantwoordelijk:
ik hoor niet alleen bij mijn naaste familie, land of soort
maar tot de Aarde en al haar vormen van leven.
Ik ben werkelijk deel van dit grote geheel.
Zal ik genoegen nemen met de mij toebedeelde plaats
in het grote geheel?
Zullen wij mensen van deze planeet dit samen kunnen doen?
James Gustafson in “EThics”
Bloemen.
De zomer is het seizoen van de bloemen.
Ze kleuren onze tuin, ons balkon en de bermen langs onze snelwegen.
Ze geven kleur aan onze omgeving.
Er is een verhaal over een bloem dat heel bekend is in de zen-wereld.
De Boeddha hield op een dag een bloem op voor een groep monniken.
Hij zei een lange tijd helemaal niets. Het was heel stil. Iedereen leek hard na te denken om te begrijpen wat hiervan de bedoeling kon zijn.
Opeens begon de Boeddha te glimlachen.
Hij glimlachte, omdat iemand uit de menigte naar hem en de bloem glimlachte.
Deze monnik was de enige die glimlachte en de Boeddha glimlachte terug en zei:
“Hiermee heb ik een schat van inzicht overgedragen aan deze monnik.”
Velen hebben daarna gezocht naar de betekenis van dit voorval.
Thich Nhat Hanh zegt dat de betekenis heel eenvoudig is.
Als iemand een bloem ophoudt en hem aan je laat zien, wil hij dat je hem ziet.
Als je blijft denken, ontgaat de bloem je.
Als je niet in gedachten verzonken bent, maar simpelweg bij jezelf bent, ben je in staat om een diepgaande ontmoeting met de bloem te hebben.
Als we niet helemaal bij onszelf zijn, helemaal in het Nu zijn, ontgaat ons alles.
Het geheim om de bloem te ontmoeten, is om werkelijk bij jezelf te zijn.
Dan openbaart zich de bloem zoals ze is en ook de mens zoals hij is.
Want mensen zijn als bloemen, uit licht geboren en geopend naar het licht.
Thich Nath Hanh
Vorige pagina's bezinning: brieven van Elly Verijt van haar reis naar de Fillipijnen en Indonesie in 2009
Mei 2010
Maart 2010
Februari 2010
December 2009
Reisbrief 6
Reisbrief 5
Reisbrief 4
Reisbrief 3
Reisbrief 2
Reisbrief 1
Wilt u reageren op deze tekst? Plaats uw reactie in ons gastenboek.