 |
De Gaarde
|
Leerplek voor Leven in Verbondenheid |
English version
Eerste reisbrief van Elly Verrijt uit de Filippijnen
6 juni 2009
Het lijkt al zo lang geleden dat ik hier aankwam en de beelden van de wijde aarde onder mij, vanuit het vliegtuig staan nog op mijn netvlies.
Vanuit Amsterdam gaat de reis via Groningen, Berlijn, Polen, de Baltische Zee naar Moskou. Van daaruit over Rusland zakken we af naar China, vliegen lang Beijing naar Hongkong en steken van daaruit de Chinese Zee over en zijn dan in ruim een uur in Manila. Ik realiseerde me niet dat de Filippijnen zo dicht bij China zijn.
Vanuit het vliegtuig zie ik de hoge flats en de nieuwe wijken in de buurt van Manila. Dat was er allemaal nog niet tien jaar geleden en op de weg naar huis vanaf het vliegveld zie ik de bedrijvigheid van bouwen. De grote reclameposters langs de wegen en straten informeren de mensen over wat er allemaal mogelijk is om een “good life”te hebben.
De regentijd is begonnen en een koele regenbui verwelkomt mij. Een goed teken zal ik maar zeggen. Ze vertellen me over de tornado’s in het noorden, ongewoon voor de Filippijnen. Het is de klimaatverandering…ook hier dus.
Onderweg zie ik het centrum van Manila, het ligt in een dal, gehuld in een oranje nevel. Ja, de zon gaat niet meer op in haar volle glorie, de smog en vervuilde lucht kleuren haar oranje. De Filippino’s klagen over de extreme hitte vanwege de opwarming. Dus mag ik het ook wel erg heet vinden!
Na een halve dag en een nacht slaap gaat de reis verder naar de eerste bestemming: HEAL, Ecologisch Leercentrum in Villasis. Vier uur rijden, noord-oost van Manila. Als we na een uur ongeveer Manila uit zijn, via drukke wegen en files, zijn daar de groene rijstvelden en hier en daar een kleine nederzetting. De boeren zijn een beetje in de war. Moeten ze nu al gaan planten, de regentijd is wel erg vroeg dit jaar. De velden worden klaargemaakt en hier en daar is het planten begonnen. Het is wel duidelijk dat heel het gebied ten noorden van Manila de rijstschuur van de Filippijnen is. Overal langs de weg de reclames: van Starbuck koffie, Chow Min eethuizen (een grote internationale keten), tot “van Heusen” kwaliteitkleding. Dat laatste klinkt wel erg Nederlands.
Op mijn vraag of de rijstboeren het land dat ze bewerken bezitten, is het antwoord dat veel van het land in handen is van grootgrondbezitters. We passeren de estate van de Aquino’s ( vroegere president) en die is kilometers en kilometers groot.
Ik zie Villasis op de borden staan. Maar dat is het stadje, we gaan nog 18 km verder , over kleine weggetjes en door kleine dorpjes. En dan is daar HEAL. Het voelt als thuiskomen, het is zo vertrouwd en niet in het minst vanwege de foto’s die me al een beeld gaven.
Dat we echt ver van de wereld van technologie zitten blijkt wel, als ik met alle goede zorgen en voorbereidingen om toch vooral online te kunnen zijn na ruim tien dagen nog geen moment heb gevonden van bereik van andere netwerken. Het maakte me rusteloos de eerste dagen, op een gegeven moment heb ik me er bij neergelegd en kan ik wachten, en iedereen dus ook die een bericht van mij verwacht, tot het moment komt dat het wel kan. Waarschijnlijk als ik over enkele dagen weer in Manila ben.
Een allerhartelijkst welkom van mijn medezusters en het voelt meteen thuis en vertrouwd. “Mijn” huis ligt aan het einde van het terrein en is werkelijk perfect. Ik moet steeds denken aan de reclames van “Zwitserleven-gevoel”. En dat allemaal gratis! Er is meer dan ik dacht. Je wordt er niet nat als het regent, en ik heb het gevoel in de openlucht te slapen. Wel spannend de eerste dagen. Steeds maar kijken of er geen slangen onder het bed zitten, maar dat is niet zo. Het valt me op hoeveel angst de confrontatie met een heel ruw landschap en vrije natuur kan oproepen. Ik ben geen uitzondering.
Alles wat nodig is , is er, zelfs een eigen toilet en douche. Ik raak niet uitgekeken op de schoonheid van de eenvoud.
Van 1-5 juni participeerde ik in een werkweek. 20 Jonge Aziatische vrouwen tussen 25-35 jaar oud. Ze komen voor de module ecologie als deel van hun Bachelors degree voor het Institute of Religious Studies. De meeste van hen zijn lid van een religieuze congregatie. De toekomstige leiders die worden opgeleid. Intelligent, sensitief, creatief en zo vol plannen en toekomstgericht. Het is een weldaad met hen in contact te mogen zijn.
Meer dan een derde van de groep zijn vrouwen uit China, uit diverse delen. Ze vertellen me over het elan in de religieuze ordes. Sommige groepen zijn net gestart en groeien snel. Anderen komen uit groepen die nog verbonden zijn met de tijd voor de Communistische Revolutie. Ze gaan verder, nu er weer een redelijke vrijheid van godsdienst is. De behoefte aan leiderschap en een degelijke spirituele basis is groot. Daarom komen ze naar de Filippijnen.
Het is te veel voor deze brief om te delen over alles wat ik hoorde over de ecologische crisis in China, over de honger naar spiritualiteit en inspiratie om te bewaren wat er is en juist vanuit de agrarische cultuur die er nog is, de stap te kunnen zetten naar een ecologische, duurzame samenleving.
Ik hoor hoe het is in Korea, waar al een algemeen bewustzijn is over het gebruik van biologisch voedsel en biologisch landbouw zich snel verspreidt.
We nemen de deelneemsters mee deze dagen door de ontdekking van het ontstaan van de Kosmos, de verbondenheid van alle leven en de verbinding met het levensweb. Ze werken mee op het land, eten voedsel van het land hier, eenvoudig, overvloedig en biologisch. Er zijn meditaties en rituelen om de hernieuwde verbinding met de Aarde te gronden. Ze zeggen het zelf en het is gewoon te zien aan hun gezichten; na een week zuivere lucht, schoon water, reflectie, aandacht, is er een andere uitstraling en nieuwe vitaliteit.
Wat een gift, denk ik dan…Mensen die even kunnen ervaren wat een mens toekomt: een ecologisch veilig leven!
Aan het begin van de werkweek horen we dat Thomas Berry op 1 juni is overleden. Hij is 94 jaar geworden. Het raakt ons diep. We lezen met veel schroom zijn teksten en gedichten en het is ook hier een bron van inspiratie en kracht. Zijn woorden en de mystieke inslag van zijn werk zijn van de Aarde en de Kosmos en overstijgen cultuur en godsdienst.
( Is het toeval dat juist de Nieuwsbrief nu over Thomas Berry gaat? Zie de Pagina Nieuwsbrieven)
Ik ben bijzonder dankbaar voor deze mentor en inspirator in mijn leven. En vooral het laatste jaar, vanwege de vertaling van zijn werk in het Nederlands, is er meer contact geweest. Hoewel ik hem nooit persoonlijk heb ontmoet, voelt het als een grote leegte. En ik gun hem de rust, na een leven van zoveel passie en inspiratie. Jammer dat hij de verschijning van de bloemlezing - en hoe blij was hij dat het ging gebeuren- niet meer heeft kunnen meemaken.
Na een ontroerende ceremonie met zang, dans en een commitment om voor de Aarde te zorgen en te zoeken naar een ecologische leefstijl zijn ze vertrokken. Terug naar de stad, maar met de ervaring van deze dagen in hun hart.
En ik bereid me voor op het volgende: een dag van sharing en reflectie met de groep van MMZ van Z.O. Azië. Medezusters uit Indonesië, Pakistan en de Filippijnen bezinnen zich op de huidige ecologische situatie in hun land en samen gaan we kijken wat dit betekent voor ons leven hier en onze Missie.
Ik ben dankbaar voor deze kans om te horen en te leren.
De bijeenkomst is zes uur rijden van hier, ergens ten zuiden van Manila. Dus een wisselend “landschap” voor de komende dagen.
Met hartelijke en bijzonder “warme” groeten
Elly Verrijt
Vorige pagina's bezinning: brieven van Elly Verijt van haar reis naar de Fillipijnen en Indonesie in 2009
Mei 2010
Maart 2010
Februari 2010
December 2009
Reisbrief 6
Reisbrief 5
Reisbrief 4
Reisbrief 3
Reisbrief 2
Reisbrief 1
Voor de tijd dat ik op reis ben is er een nieuw emailadres ellyverrijt@yahoo.com.ph
Heal, de plek waar ik verblijf, ligt 18 km van het dichtstbijzijnde internetcafé en thuis is er moeilijk bereik. Als er bereik is, gaat het langzaam en zijn er nogal wat kosten verbonden aan het ontvangen.
Dus graag uw begrip als er lang geen bericht komt, of de berichten kort zijn.
Wilt u reageren op deze tekst? Plaats uw reactie in ons gastenboek.