De (G)aarde Nieuwsbrief

November 2009 Jaargang 4 nr.11

Als Gaia roept ( 2)

Een verblijf in Indonesië en de confrontatie met de ontwikkelingen van een land dat in een paar decennia verandert in een moderne (naar het model van het westen) samenleving, roept veel vragen op t.a.v. de wereldwijde ecologische situatie met alle problemen van dien. Regenwouden gekapt, landbouwgrond bedekt met asfalt voor wegen en fabrieken, pollutie van water door stijgend gebruik van kunstmest en nieuwe rijstrassen die veel meer bestrijdingsmiddelen nodig hebben en de dominante aanwezigheid van de mens, gezien in aantal. Zo is bijv. de bevolking van Java verdubbeld vanaf de zeventiger jaren. Stelt u zich voor wat dit betekent voor behuizing, scholen en infrastructuur! Wat betekent dit alles ook voor de situatie hier, want alles is immers met alles verbonden. Hoe kunnen we de verarming van de Aarde en de verwoesting en teloorgang van leven beperken? Een ver van ons bed show, of ook onze realiteit?

Skyline Jakarta Natuur Oost -Java

Ik merk dat ik snel verval in gedachten over wat te doen in deze situatie. De gigantische omvang van de vraag dwingt me echter te luisteren naar de stem van Moeder Aarde zelf.

Ik ervaar dat ik door de confrontatie met de wereldwijde ecologische crisis meer en meer getrokken wordt naar het hart van Moeder Aarde. In de wirwar van impressies, gesprekken, innerlijke ervaringen opent zich een nieuwe wijze van “zijn -met -de –Aarde”.

Ik weet me één met hen die altijd al wisten dat de Aarde Moeder is; de oervolkeren die haar ervaren als Leven- gevende kracht, alomvattende zorg en koestering. Het is wrang de gevolgen te zien van de ecologische crisis: zoveel mensen die alles verloren hebben de afgelopen maanden in de Filippijnen, zelfs hun leven. Duizenden klimaatslachtoffers dus en mensen vragen zich af of Moeder Aarde nu boos is.

De diepe band van de mens met de natuur kan echter nooit verbroken worden, wel vergeten. Wereldwijd is het verlies ervan een van de grondoorzaken van de huidige crisis. Daar is ook de hoop, dat er uiteindelijk iets kan veranderen als de mens zich weer zijn unieke verbinding met de Aarde herinnert en dan anders gaat leven. Want ieder mens, iedere aardeling, is op een unieke manier verbonden met de Moeder. Het is onze ecologische uniekheid als mens. Onze ziel kennen op dat niveau is weten hoe we verbonden zijn met de Moeder. En die uitdaging ligt er voor iedereen op Aarde. Hier en ginds.

Zij spreekt en zegt:

“Je zult nooit van de Bron gescheiden worden.

Je zult nooit van de Aarde, jouw oorsprong gescheiden zijn.

Stem je af op mijn Leven en we zullen samen

het welzijn van alle leven bevorderen”

Onze Moeder de Aarde, daagt uit om zo bewust te leven dat we haar kwetsbaarheid zien en toelaten in ons bewustzijn. Dat we ons zo diep met haar realiteit verbinden en toch in grote kalmte ons werk blijven doen met en voor haar, zelfs al lijkt het onbegonnen werk. Zij (Moeder Aarde) zegt : “ het is nooit onbegonnen werk. Alles wat je doet in verbondenheid met mij, draagt bij aan meer welzijn en leven voor heel de Aarde-gemeenschap”.

Diep in de ziel van de mens van vandaag en van alle tijden leeft de herinnering aan het paradijs. Mensen moe en verdrietig in hun hart, met de pijn om leven wat verloren ging en de verwoesting van de Aarde die deel is geworden van ons aller leven, verlangen naar een thuiskomen in die oorspronkelijke harmonie van leven met de Aarde. Ons laten leiden door die droom van het oorspronkelijke paradijs is echt thuiskomen en de schoonheid van de natuur weer zien en ervaren. Deze weg loopt dwars door alle culturen heen.

Wie vanuit die plek de ander de weg naar HUIS mag wijzen, is een gelukkig mens en weet zich opgenomen in een ervaring van één –zijn. Het is een Bron van de kracht van het universum zelf..

De actualiteit en realiteit van nu staat de komende weken in het teken van de klimaatbesprekingen. Wie de berichten en ontwikkelingen volgt, vraagt zich terecht af of we het redden met de noodzakelijke terugdringing van de CO2 uitstoot hier en vooral ook in andere (Aziatische ) landen? Ik zag in Indonesië en de Filippijnen vooral, de gevolgen van de ecologische crisis in de onoverzienbare stroom van landverschuivingen, overstromingen ten gevolge van erosie, stijging van temperaturen en verloren oogsten door orkanen en ongekend hevige regenval.

Zullen we het redden om de CO2 uitstoot wereldwijd zodanig te verminderen, dat de grens gehandhaafd kan blijven waarbinnen de schade nog te overzien is? Dat wil zeggen dat de situatie zoals die nu is niet erger wordt. 350 is het belangrijkste getal voor deze tijd, las ik ergens. Het is het aantal deeltjes CO2 per miljoen deeltjes in de atmosfeer. Als het gehalte niet méér stijgt dan 350 per miljoen, kan de opwarming van de Aarde beperkt blijven tot de huidige schade. Zo niet dan zullen we de nog veel grotere gevarenzone binnengaan. In feite is het huidige gehalte al 387 per miljoen.

Het zal ook betekenen dat we niet alleen afspraken moeten maken over de CO2 uitstoot als gevolg van gebruik van fossiele brandstoffen, maar vooral ook snel en definitief een einde maken aan het kappen van de laatste regenwouden.

“De uitstoot als gevolg van ontbossing in de tropen is nu groter dan de uitstoot van de hele transport sector in de wereld; van auto’s vliegtuigen en schepen samen. “ ( Lees het hele artikel op www.resurgence.org, nr. 257, Time for Action, T. Juniper)

Wat zal de conferentie in Kopenhagen ons brengen? Zal de mensheid als geheel de besluiten nemen die nodig zijn en luisteren naar de stem van de Moeder?

Hebben we enige invloed op de besluiten? Ja, we hebben invloed. Thich Nhat Than zegt daarover het volgende:

“Ieder mens is onverbrekelijk verbonden met het lot van heel de mensheid.

Wat betekent het om een gezonde beschaving te scheppen?

Bewustzijn van wat gebeurt aan de mensheid nu is een voorwaarde om iets te doen

aan de schade die al is veroorzaakt.

Dat we deel zijn van de natuur moeten we verstaan voor dat we iets kunnen veranderen.

Mensen zijn ziek; de harmonie met de ziel, de gemeenschap en de natuur is verstoord.

Hoe kunnen we de harmonie herstellen?

Door meditatie.

Lichaam en geest samenbrengen in de adem. Zo genezen we van angst en onrust en de

versnippering van onze geest. Zo bouwen we aan een levenswijze zonder vernietiging.

We hoeven ons niet aan te passen aan een wereld van economische groei.

Dat is de moed die van ons gevraagd wordt.”

Laten we de komende weken het proces van bewustwording dat Aardewijd nodig is, ondersteunen met onze (dagelijkse) meditatie.

Ieder van ons kan bijdragen aan meer bewustzijn omtrent de situatie van de Aarde en haar evolutie.

‘Wie verre reizen maakt heeft veel te verhalen’

Elly Verrijt doet aan de hand van een power point-presentatie verslag van haar verblijf op de Filippijnen en in Indonesië en spreekt hierbij over de wereldwijde ecologische verbinding. Op onze site kunt u haar 6 reisbrieven lezen: http://www.degaarde.org/bezinning.php

Datum: zaterdag 28 november 2009

Tijd: van 14.00 – 16.30 uur

Bijdrage € 5,-

Aanmelden: via De Gaarde postmaster@degaarde.org of tel.013-533 9425

Suggesties voor meditatie

· Laten we in deze weken nu er zoveel op het spel staat voor de toekomst van leven op Aarde en toekomstige generaties ons openen voor de kracht én de kwetsbaarheid van onze Moeder de Aarde. De Aarde zelf is de krachtigste bron van leven, de meest liefdevolle spirit die er is.

Ook in tijden van crisis zoals nu mag je van Moeder Aarde ervaren dat zij onvoorwaardelijk is in haar geven; zij maakt geen onderscheid. Je hoeft het niet te verdienen, zelfs al weet je dat je niet goed met haar bent omgegaan en haar schade hebt berokkend. Nu gaat het erom dat je weer ervaart dat Moeder Aarde je liefheeft in al haar grootsheid, kracht en broosheid.

· Laten we verder zien dan de pijn, de chaos, de vernietiging van dit moment. Zie de kracht van de Aarde en laten we ons blijven verbinden met haar kracht, ook in tijden van crisis.

Voel hoe je ademt in het grote ademende lichaam van de Moeder. Wij mensen hebben haar lichaam uitgeput, veranderd, we hebben genomen zonder terug te geven.

Zie hoe onder dit alles haar kracht er is..We verbinden ons met die kracht.

· Voel de liefde voor Gaia door je heen stromen. Een plaats van zuiver afstemmen op haar leven, op wat

zij nu ondergaat. Je voelt haar veerkracht, haar aanpassen. Vertrouw je intuïtie, je weet wat je nu kunt bijdragen aan meer harmonie in heel de kosmos..Laat het gebed, de wijsheid opwellen uit je hart. Geef het aan de wereld en vooral aan allen die betrokken zijn bij de besluiten die nu zo hard nodig zijn.

· Open je hart in de rust en het weten dat de Aarde je draagt. Voel hoe diep we ons kunnen verbinden met het verlangen naar leven, vrede voor heel de Aarde en wie haar bewonen. Adem vrede in en uit, dag na dag, uur na uur.

· Dit is een tijd van grote veranderingen, een nieuwe fase in heel het proces van leven op Aarde, van de Aarde zelf. Mensen hebben dit proces mede in gang gezet, maar er is meer dan dat. Durven we geloven dat er meer is dan een proces van verdere aftakeling van de Aarde en haar systemen?

· Laten we ons in deze weken van besluitvorming laten leiden door de hoop dat we dit unieke moment in de geschiedenis de goede wegen zullen gaan..zie de mensheid die kiest voor leven, in alle situaties en omstandigheden..

· Herstel op jouw manier, als dat nodig is, je verbinding met moeder Aarde.

Ontwerp daarvoor je eigen ritueel. ( symbool, handeling, tekst, geluid)

Ervaar dat je gedragen wordt door de liefde van de Aarde.

· “Een andere Aarde is niet alleen mogelijk, ze is aan het gebeuren.

In de stilte van de dag kan ik haar horen ademen”. Arundahiti Roy

Een vredige en verstillende Herfsttijd gewenst.

Voorgaande nieuwsbrieven

Nieuwsbrief februari-april 2011
Nieuwsbrief december 2010
Nieuwsbrief okt-nov 2010
Nieuwsbrief september 2010
Nieuwsbrief juli 2010
Nieuwsbrief mei 2010
Nieuwsbrief maart-april 2010
Nieuwsbrief maart 2010
Nieuwsbrief december 2009
Nieuwsbrief november 2009
Nieuwsbrief oktober 2009
Nieuwsbrief september 2009
Nieuwsbrief augustus 2009
Nieuwsbrief juli 2009
Nieuwsbrief juni 2009
Nieuwsbrief april 2009